 |
| Dagobert I |
Rond het jaar 623 stuurde de goede Franse koning Dagobert de bisschop Amand, die toen nog niet zo heilig als nu was, naar Vlaanderen om er de blijde boodschap van Christus onder de mensen te brengen. Dat was allesbehalve een gemakkelijke opdracht. De Vlamingen waren namelijk nog heidens gebleven.
In Gent gooide de door God gezonden man het altaar van de Romeinse god Mercurius al gauw omver en op het puin liet hij de Sint-Pieterskerk bouwen.
Daarna zette de vurige priester voet aan wal in Pamele, maar werd er niet zo gastvrij onthaald. De plaatselijke inwoners aanbaden de germaanse goden en waren helemaal niet onder de indruk van de gedreven man. Integendeel, met rebels geduw en getrek daagden ze hem uit, terwijl ze hem bespotten. De man nam de biezen en stak de rivier over.
Aan de andere oever, in Oudenaarde, kreeg hij meer gehoor en werd zijn goede woord aanvaard. Vooraleer hij vertrok, bouwde hij er een kerk, een eenvoudige kapel van aarde en stro.
Hierna zakte hij af naar Ronse, waar hij voor de brave burgers een klooster oprichtte. De godvruchtige man was van het tamelijk koppige soort en was absoluut nog niet van plan zijn missie op te geven. Daarom richtte hij in Aalst nog een bisdom op dat Pamele, ondanks zijn weerspannige inwoners, opslokte.
Twee eeuwen later was de ganse zaak opgelost: Pamele was gekerstend en de kerk van Oudenaarde was één van de twaalf belangrijkste parochies van Vlaanderen geworden.
 |
| Een heidens doopvont |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten